هیچ و دیگر هیچ

هیچ اگر سایه پذیرد،منم آن سایه هیچ

هیچ و دیگر هیچ

هیچ اگر سایه پذیرد،منم آن سایه هیچ

هیچ و دیگر هیچ

می نویسم....
گاهی،تنها راه رسیدن به آرامش درونی من است

گاهی،آزارم میدهد.

برایم هم رنج است و هم لذت...

نه می شود رهایش کنم نه نمیخواهم که رهایش کنم.

۴ مطلب با موضوع «ادبیات جهان :: شاعران جهان» ثبت شده است

سکوت...

سکوت، 

سرشار از سخنان ناگفته‌هاست



 از حرکات ناکرده

 اعتراف به عشق های نهان 

 و شگفتی های بر زبان نیامده



 در این سکوت

 حقیقت ما نهفته است 

حقیقت تو 

و من


تو را دوست میدارم...پل الوار

تو را دوست میدارم

ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﺎﻯ ﻫﻤﻪ ﺯﻧﺎﻧﻰ ﻛﻪ ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻪ‏ﺍﻡ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﻰ‏ﺩﺍﺭﻡ
ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﺎﻯ ﻫﻤﻪ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﺍﻧﻰ ﻛﻪ ﻧﻤﻰ‏ﺯﻳﺴﺘﻪ‏ﺍﻡ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﻰ‏ﺩﺍﺭﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺎﻃﺮ ﻋﻄﺮ ِ ﮔﺴﺘﺮﻩ‏ﻯ ﺑﻴﻜﺮﺍﻥ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺎﻃﺮ ﻋﻄﺮ ِ ﻧﺎﻥ ِ ﮔﺮﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺎﻃﺮ ِ ﺑﺮﻓﻰ ﻛﻪ ﺁﺏ ﻣﻰ‏ﺷﻮﺩ، ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﮔﻞ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺎﻃﺮ ﺟﺎﻧﻮﺭﺍﻥ ﭘﺎﻛﻰ ﻛﻪ ﺁﺩﻣﻰ ﻧﻤﻰ‏ﺭﻣﺎﻧﺪﺷﺎﻥ
ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺎﻃﺮ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﻰ‏ﺩﺍﺭﻡ
ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﺎﻯ ﻫﻤﻪ ﺯﻧﺎﻧﻰ ﻛﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﻤﻰ‏ﺩﺍﺭﻡ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﻰ‏ﺩﺍﺭﻡ.
ﺟﺰ ﺗﻮ، ﻛﻪ ﻣﺮﺍ ﻣﻨﻌﻜﺲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻛﺮﺩ؟ ﻣﻦ ﺧﻮﺩ، ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺭﺍ ﺑﺲ ﺍﻧﺪﻙ ﻣﻰ‏ﺑﻴﻨﻢ.
ﺑﻰ‏ﺗﻮ ﺟﺰ ﮔﺴﺘﺮﻩ‏ﻳﻰ ﺑﻰ‏ﻛﺮﺍﻧﻪ ﻧﻤﻰ‏ﺑﻴﻨﻢ
ﻣﻴﺎﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ.
ﺍﺯ ﺟﺪﺍﺭ ِ ﺁﻳﻨﻪ‏ﻯ ﺧﻮﻳﺶ ﮔﺬﺷﺘﻦ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻢ
ﻣﻰ‏ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ‏ﮔﻰ ﺭﺍ ﻟﻐﺖ ﺑﻪ ﻟﻐﺖ ﻓﺮﺍﮔﻴﺮﻡ
ﺭﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺁﻥ ﮔﻮﻧﻪ ﻛﻪ ﻟﻐﺖ ﺑﻪ ﻟﻐﺖ ﺍﺯ ﻳﺎﺩﺵ ﻣﻰ‏ﺑﺮﻧﺪ.
ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﻰ‏ﺩﺍﺭﻡ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺎﻃﺮ ﻓﺮﺯﺍﻧﻪ‏ﮔﻰ‏ﺍﺕ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ ِ ﻣﻦ ﻧﻴﺴﺖ
ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﻼ‌ﻣﺖ
ﺑﻪ ﺭﻏﻢ ِ ﻫﻤﻪ ﺁﻥ ﭼﻴﺰﻫﺎ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺟﺰ ﻭﻫﻤﻰ ﻧﻴﺴﺖ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﻰ‏ﺩﺍﺭﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻳﻦ ﻗﻠﺐ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﻰ ﻛﻪ ﺑﺎﺯﺵ ﻧﻤﻰ‏ﺩﺍﺭﻡ
ﺗﻮ ﻣﻰ‏ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ ﻛﻪ ﺷَﻜّﻰ، ﺣﺎﻝ ﺁﻥ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺩﻟﻴﻠﻰ ﻧﻴﺴﺘﻰ
ﺗﻮ ﻫﻤﺎﻥ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﺑﺰﺭﮔﻰ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺳﺮ ﻣﻦ ﺑﺎﻻ‌ ﻣﻰ‏ﺭﻭﺩ
ﺑﺪﺍﻥ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺩﺭ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻧﻢ. 



پل الوار

خشم...ویلیام بلیک

ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺘﻢ ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﺑﻮﺩﻡ
ﺧﺸﻢ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺷﺠﺎﻋﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ
ﺧﺸﻢ ﻣﻦ ﻓﺮﻭ ﻧﺸﺴﺖ ﻭ ﺁﺭﺍﻡ ﺷﺪ

ﺍﺯﺩﺷﻤﻦ ﺧﻮﺩ ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﺑﻮﺩﻡ
ﺍﯾﻦ ﺧﺸﻢ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎﻕ ﺿﻤﯿﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﺮ ﻫﻢ ﺍﻧﺒﺎﺷﺘﻢ،
ﺍﯾﻦ ﺧﺸﻢ ﺍﻭﺝ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺟﺴﻢ ﻭ ﺟﺎﻧﻢ ﺭﺍ ﺗﺴﺨﯿﺮ ﮐﺮﺩ.

ﻫﺮ ﺻﺒﺢ ﻭ ﺷﺐ، ﻟﺮﺯﺍﻥ ﻭ ﻫﺮﺍﺳﺎﻥ ﻧﻬﺎﻝ ﺧﺸﻢ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﺷﮑﻬﺎﯾﻢ  ﺁﺑﯿﺎﺭﯼ ﮐﺮﺩﻡ
ﻭ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﻫﺎﯼ ﻇﺎﻫﺮﯼ ﻭ ﻓﺮﯾﺒﮑﺎﺭﺍﻧﻪ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﻧﻬﺎﻝ ﻧﻮﺭ ﺗﺎﺑﺎﻧﺪﻡ
ﻭ ﺷﺐ ﻭ ﺭﻭﺯ ﺭﺷﺪ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺭﻭﺯﯼ ﺑﻪ ﺛﻤﺮ ﻧﺸﺴﺖ ﻭ ﯾﮏ ﺳﯿﺐ ﻧﻮﺭﺍﻧﯽ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ
ﻭ ﺩﺷﻤﻦ ﻣﻦ  ﺍﯾﻦ ﺳﯿﺐ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺩﺭﺧﺸﯿﺪ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﻭ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺳﯿﺐ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ.

ﻭﻗﺘﯽ ﺷﺐ ﭼﻮﻥ ﺍﺑﺮﯼ ﺳﯿﺎﻩ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ  ﻭ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺯﺩﯼ ﺑﻪ ﺑﺎﻍ ﻣﻦ ﺁﻣﺪ
ﺻﺒﺢ ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﺩﯾﺪﻡ ﮐﻪ ﺩﺷﻤﻦ ﻣﻦ ﺩﺭ ﺯﯾﺮ ﺩﺭﺧﺖ ﺩﺭﺍﺯﮐﺶ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ.




وی
لیام بلیک

امیلی دیکنسون۱

ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻔﺮﺕ ﻧﺒﻮﺩ
ﭼﺮﺍﮐﻪ ﻣﺮﮒ ﻣﺮﺍ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﺩﺍﺷﺖ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﻓﺮﺍﺥ ﻧﺒﻮﺩ
ﮐﻪ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺩﻫﻢ ﺑﻪ ﻧﻔﺮﺕ ﺧﻮﯾﺶ
ﺑﺮﺍﯼ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﯾﺪﻥ ﻧﯿﺰ ﻓﺮﺻﺘﯽ ﻧﺒﻮﺩ
ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺟﺎ ﮐﻪ ﮐﻮﺷﺸﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ
ﭘﻨﺪﺍﺷﺘﻢ ،ﺍﻧﺪﮎ ﺭﻧﺠﯽ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ
ﻣﺮﺍ ﮐﺎﻓﯽ ﺍﺳﺖ .

امیلی دیکنسون